Nieuwsbrief Mei 2026
Sinaï retreat, Wesak in the End, CreatieKracht en meer
Lieve mensen,
Als er geen praktische beperkingen zouden zijn, wat zou je de komende tijd dan het liefste gaan doen? Waar zou je je tijd, energie en creativiteit dan in willen steken? Waar zou je echt voldoening uit halen en blij en vervuld van raken? Sluit je ogen maar eens en probeer het je even voor te stellen en op deze vraag in te voelen.
Misschien is het meer een gevoel of krijg je een beeld of blijft het nog wat onbestemd. Als je vervolgens kan voelen hoe het zou zijn als je daar nu al was en daar intens dankbaar voor kan zijn, laat je het universum weten dat je ook daadwerkelijk klaar bent dit te ontvangen. Als je hier vervolgens iedere dag voor het slapen gaan of op een ander moment 5 minuutjes de tijd voor neemt, creëer je een ritme. Kunst is wel om niet te proberen iets te bedenken en je te laten leiden door je gevoel en intuïtie.
En dan kan het zomaar zijn dat er verschuivingen plaats gaan vinden en nieuwe mogelijkheden op je pad komen. Zeker in het huidige veld en de nieuwe tijdlijn waar we op zitten, kan het soms heel snel gaan.
Een creatiespel om mee te spelen en vooral niet te serieus te maken (-: En als je nu al helemaal blij wordt van waar je staat en wat er op je af komt, hoef je natuurlijk alleen maar dankbaar te zijn.
brief met een update over onze situatie. We zijn blij dat we je kunnen laten weten dat het herstel van Mariëlle sindsdien goed heeft doorgezet. Dat alles van het afgelopen jaar (nog) meer een plek heeft gekregen en dat we weer vooruit ‘durven’ kijken. Dankbaar zijn we ook voor de tijd en de rust die we hebben gekregen om onze eigen basis, waaronder ons huis, te eren en meer op orde te brengen. En voor het voorjaar natuurlijk dat zich volop laat voelen!
Dankbaar ben ik zelf voor de reis die ik de afgelopen twee weken heb mogen maken naar de Sinaï in Egypte. Het was een ervaring voorbij mijn verwachtingen, met elf andere mannen, waar ik intens van heb genoten. Hieronder vind je een verslag van een deel van de reis en het ontstaan van onze Wesak ceremonie hier in Venlo.
Ook waren Mariëlle en ik dankbaar toen we hoorden van de People’s Peace Summit ‘It’s Time’ in Tel Aviv. Wow, wat een helende, hoopvolle en verbindende kracht spreekt daarvan uit. Voor mij was het hard nodig om hier kennis mee te maken, omdat de beelden en berichtgeving in de media niet altijd even vrolijk stemmen. En doen geloven alsof er geen ander perspectief meer is dan meer chaos en geweld. Hieronder lees je er meer over.
Grappige was dat deze regio ook in de boodschap, die Mariëlle tijdens de Wesak ceremonie ontving, aan bod kwam. En het was ook het veld waar we tijdens de retraite in de Sinaï intensief mee verbonden en in gewerkt hebben. Zo kwamen veel lijntjes samen en het voelt alsof er een sprong gemaakt is naar een nieuwe tijdlijn richting verzoening en vrede tussen broedervolken, die door manipulatie in het verkeerde verhaal terecht gekomen zijn.
Wat hier ook synchroon mee liep, is dat tegen het eind van de retraite in de Sinaï, Mariëlle in een galerie in Straelen haar nieuwste werk ‘Flame of Peace’ exposeerde. Op een van de foto’s lijkt de Flame of Peace letterlijk in vuur en vlam te staan. Ons in verwondering en dankbaarheid achterlatend. De expositie ‘Verbindende Kraft der Kunst’ is op zaterdagen van 12.00 – 16.00 uur nog te bezichtigen t/m 23 mei.
Flame of Peace
Verder is Mariëlle op 9 en 10 mei weer te vinden op ‘Moederdag Hoedendag’ in de Kasteeltuinen in Arcen en is ze uitgenodigd om op zondag 7, 14 en 21 juni te exposeren bij ‘Metamorphosis’, een expositie georganiseerd door Rik van Rijswick in Beesel.
En alsof dat nog niet genoeg is, coördineert Mariëlle van half mei tot eind juni, bij Studio NU-design in Steyl, het maakproces van een wandkleed van 5 meter breed in het kader van het landelijk project ‘Draden van ons Nederlandse slavernijverleden’. Iedereen die het leuk vindt om met textiel te werken is van harte welkom om hier onder begeleiding een bijdrage aan te leveren. Kijk in de bijlage voor de data van de atelier meewerkdagen.
Allemaal projecten die de afgelopen weken spontaan op Mariëlle’s pad kwamen. En dat ze weer de energie en kracht heeft om hierin mee te bewegen, is misschien nog wel waar we het meest dankbaar voor zijn, na het afgelopen jaar. Meteen ook weer een mooie uitdaging (-; voor het bewaren van de balans tussen activiteit en rust, tussen het mannelijke en het vrouwelijke, tussen de zon en de maan.
Hartelijke groet,
Mariëlle & Maarten
Wesak in the End
Volgens planning vlieg ik donderdag terug naar Venlo. De afgelopen twee weken heb ik in de Sinaï in Egypte doorgebracht voor de ‘Men’s Retreat in the Desert’, georganiseerd door Ton en Eran. Met twaalf mannen zouden we elkaar zondag 19 april om zeven uur ontmoeten in de Beduin Moon hotel in Dahab voor een gezamenlijk diner, tevens start van de retraite.
In de ochtend van die dag bereikte ons echter het bericht dat een van de deelnemers, Fabio uit Colombia, helaas niet aanwezig kon zijn bij de opening. Bij aankomst in Sharm el Sheikh was hij namelijk gearresteerd voor vermeend drugsbezit. Boosdoener van het hele misverstand was een glazen potje met het homeopathische middel Traumeel. Ton was, zodra dit bekend was, weer teruggereisd naar Sharm om Fabio bij te staan en hem zo snel mogelijk vrij te krijgen.
Dat laatste bleek een proces van grote onzekerheid, schimmige onderhandelingen over kosten van advocaten en de rechtbank en vertrouwen blijven houden in het proces. Dit laatste ‘Trust the Proces’ is, naast ‘What happens is what needs to happen’ een van de zeven principes waar de Open Space methode, waar we als groep mee werkten, op gebaseerd is. Door alle ontwikkelingen werd dit uitgangspunt voor velen van ons meteen al behoorlijk op de proef gesteld.
Het zou uiteindelijk maar liefst vier dagen duren voordat deze stroeve en ondoorzichtige (of moet ik zeggen corrupte?) molen tot een uitkomst leidde. Na betaling van een aanzienlijke som geld kwam Fabio vrij. Weliswaar met de bijkomstigheid dat hij linea recta op het vliegtuig terug diende te keren naar zijn geboorteland Colombia. Voor hemzelf, zijn vrouw, drie kinderen en voor ons heel goed nieuws. Het betekende echter ook dat er geen gelegenheid was voor de rest van de groep om Fabio in haar midden op te vangen, kennis te maken en te steunen.
Zonsopkomst op Mount Sinaï
Het betekende ook dat Ton weer terug kon keren naar de groep en de retraite met elf man vervolgd kon worden. Vóór Ton zijn terugkeer en erna hebben zich veel persoonlijke, kwetsbare en magische momenten voltrokken in de groep. Met als een van de hoogtepunten een overnachting onder de sterren op de top van Mount Sinaï of Mount Mozes. Op zondag 26 april sloten we de laatste cirkel als een groep vrienden en broeders in een veld van liefde en eenheid. Het is moeilijk voor te stellen wat voor een hechte band in die week onderling was ontstaan.
Na afloop bleef ik als enige nog een nacht in het kamp. Om alles een plek te geven, terug te keren tot het dagelijks leven en nog na te genieten van alle bijzondere momenten van de voorbije week. De dag erna voegde ik me weer bij twee deelnemers die hetzelfde ‘afschakel programma’ volgden in Dahab. Na drie overnachtingen was het zover, tijd om terug te keren naar Nederland. Mariëlle had inmiddels inspiratie voor een Wesak (feest van de Boeddha) ceremonie op vrijdagavond en deze gedeeld in ons netwerk.
Woensdagavond had ik online ingecheckt voor mijn vlucht, alleen lukte het op dat moment nog niet om mijn boardingpas te downloaden. Met een taxirit voor de boeg van een uur naar het vliegveld in Sharm el Sheikh de volgende ochtend, maakte ik me daar niet te veel zorgen over. Gedurende de hele taxirit lukte het downloaden echter nog steeds niet. Later kwam ik er achter dat het volgens de regels niet mogelijk ios om in Sharm je boardingpas online te downloaden, maar dat je deze fysiek af moest halen op het vliegveld.
En ja hoor, je raadt het al, door mijn te relaxte inschatting van het hele proces en wat onverwachte bijkomstigheden, miste ik het vliegtuig. Ik had de taxichauffeur bij het hotel nota bene nog driekwartier laten wachten, om nog te kunnen ontbijten, omdat hij een uur eerder was dan afgesproken. Achteraf kon ik mezelf wel voor m’n hoofd slaan, maar op dat moment voerde mijn hongerige maag de toon boven andere impulsen.
Met een knoop in m’n maag in de vertrekhal van Sharm Airport kwamen ze weer naar boven. ‘Trust the Proces’ en ‘What happens is what needs to happen’… Bij Mariëlle hoefde ik daar op dat moment niet mee aan te komen, want die was not amused. ‘Pak de trein maar’, was haar eerste reactie, vanaf Düsseldorf Airport, waar ik uiteindelijk zou landen. ‘Dat is prima en begrijpelijk’, reageerde ik. ‘Misschien is het ook wel een uitnodiging voor jou om in je vrouwelijk leiderschap te stappen en de ceremonie gewoon door te laten gaan?’, reageerde ik. ‘En wat je ook besluit, ik sta naast je’, voegde ik daar nog aan toe. ‘Lekker makkelijk om zo te zeggen’, kreeg ik terug. En daar had ze natuurlijk wel een punt.
In de tussentijd had Mariëlle de Grote Venlose Heide afgestruind op zoek naar een bron om ons mee te verbinden tijdens de ceremonie. Ze had uiteindelijk een plek gevonden in de buurt van het waterwinningsgebied van de WML. Vanuit haar vrouwelijke wijsheid en verbindende kracht had Mariëlle ook besloten om de ceremonie te verplaatsen naar zaterdagavond, zodat we het toch samen konden doen. Echter bleef er van de oorspronkelijke ‘vloed’ aan aanmeldingen niet zoveel meer over. Nadat ook nog bleek dat er veel zegeningen van boven zouden neerdalen die betreffende avond, leek de ceremonie in zijn geheel in het water te vallen.
De grote groen/wit glazen schaal, die we altijd gebruiken voor Wesak stond een beetje verlaten buiten op onze tuintafel. En inmiddels waren we, alles loslatend, languit op de bank ingedut. Totdat Mariëlle me wakker maakte. Op onze salontafel stond de wit/groene schaal, die zich spontaan gevuld had met (bron) regenwater met drie kaarsen er omheen, een rode piramide met daarop, Horus, Nefertite, Toutanchamon en Bastet, een drakensteen, een ring met een blauwe roos, olie van de Rosa damascena, en een steen met daarin een kristallen hartvormig grotje.
Op dat moment schoot mij te binnen dat ik ook nog bijzonder bronwater had ontvangen bij de afsluiting van de retraite. Het is water verzameld uit meer dan duizend bronnen wereldwijd, geïnitieerd door Sarah Sarie Earnshaw woonachtig in Nuweiba, een uurtje rijden boven Dahab. Drie van onze mannen hadden daar twee dagen voor de retraite nog een vuurceremonie gehouden op het strand en van Sarah het bronwater ontvangen. Ook was er er nog water uit een bron bovenop Mount Sinaï aan toegevoegd.
Toen ik het water ter tafel bracht, kon Mariëlle haar oren niet geloven. Twee dagen was zij op zoek geweest naar een bron in de buurt en nu werd het water, uit meer dan duizend bronnen wereldwijd, haar zomaar in de schoot geworpen. En zo ontstond spontaan een Wesak ceremonie met ons tweetjes en kwamen alle lijntjes alsnog bij elkaar. Het was zacht, magisch en uitgelijnd en na afloop waren we vervuld met stilte, dankbaarheid en verwondering. Wesak in the End.
Maarten Willemse 5-5-2026
PS. Als je geïnteresserd bent, vind je In de bijlage de uitwerking van de meditatie van de Wesak ceremonie. Met een prachtige energetische link naar het verhaal hieronder over de People’s Peace Summit in Tel Aviv.
‘It’s Time’ People’s Peace Summit Tel Aviv 2026
Via deze link kom je bij een opname van het hoofd event van de People’s Peace Summit 2026 in Tel Aviv op YouTube. De getuigenissen zijn hartverscheurend en hart openend tegelijkertijd. Als je behoefte hebt aan een perspectief van hoop is deze video het bekijken zeker waard. Het voelt als de geboorte van een niet te stoppen kracht van de harten van duizenden mensen als jij en ik, die verlangen naar een leven zonder angst en terreur.
Onze hoogtepunten voor als je geen 2,5 uur wilt kijken: 15.10; 37.10; 1.58.30; 2.07.50.
We wensen dat dit ook jouw hart mag openen voor een nieuw perspectief op vrede.
Agenda Hart et Cetera mei:
Blue Moon Ceremonie
In mei 2026 zijn er twee volle manen. De 2de volle maan in mei, is op zondag 31 mei, dit wordt ook wel een Blauwe Maan genoemd. Op deze dag willen we graag een Blue Moon Ceremonie organiseren op een mooie plek in de natuur. Meer informatie volgt.
Agenda CreatieKracht de komende maanden:
‘Verbindende Kraft der Kunst’, met Nederlandse en Duitse kunstenaars
Openingstijden: Zaterdag 9, 16 en 17 mei tijdens de Klever Kultourtage en de laatste dag is 23 mei.
Locatie: Statt-Galerie/ Alter Chinese, De Cabanes Str. 2, Straelen.
Moederdag Hoedendag in de Kasteeltuinen in Arcen
Openingstijden zaterdag 9 en zondag 10 mei, van 10.00 tot 18.00 uur.
Op zondag zijn er 3 shows, zelf heb ik een stand met mijn hoeden. Toe aan een mooie, nieuwe hoed of gewoon zin in een dagje uit? Kom dan eens langs!
Draden van ons Nederlandse slavernijverleden, editie Limburg
Start op zaterdag 16 mei van 11.00 tot 14.00 uur bij locatie ‘NU-Design’, Kloosterstraat 4 in Steyl. In de oude timmerwerkplaats van de paters kun je mee handwerken aan dit 35 meterlange wandkleed. Bij de studio ‘NU-design’ staat 5 meter doek dat we samen kunnen bewerken met handwerktechnieken. Diverse locaties in Limburg doen mee aan dit project. Ik ben gevraagd dit project in de Steyl te coördineren, het lijkt mij erg leuk om je te zien en samen te werken aan dit bijzondere wandkleed.
De data tm van de ‘meewerk atelierdagen’ staan voor in de toegevoegde PFD. Als je het leuk vindt, neem dan eens een kijkje bij DvOns.
Expositie ‘Metamorphosis’ bij atelier Rik van Rijswick in Beesel
Zondag 7, 14, 21 juni van 11.30 tm 16.00 uur opent atelier & tuin van Rik van Rijswick in Beesel zijn deuren. Ook de Aarde Godin in de tuin is ‘herrezen’ en heeft een ware ‘metamorphosis’ ondergaan. De entree is 3,50 euro (inclusief een consumptie).
Nou, dat was een hele nieuwsbrief (-; er is dan ook veel gebeurd de afgelopen maand, voor onszelf nog nauwelijks te bevatten allemaal. Hopelijk heb je ervan genoten, wij kijken ernaar uit om je op een passend moment weer te ontmoeten.
Heel veel liefs,
Mariëlle & Maarten